Κυριακή, 30 Ιουνίου 2013

Δεν ξέρω αν το προσέξατε...

Οδηγίες προς κολυμβητάς

Οδηγίες σαβουάρ-βιβρ: 
Συμπεριφορά στο μπάνιο
   «Τώρα επεκράτησε παντού να γίνωνται μπαιν-μιξτ και πρέπει ο άνδρας να είναι προσεκτικός απέναντι των γυναικών και να μην προκαλή με τη στάση του επεισόδια, που μπορούν νάχουν δυσάρεστες συνέπειες. 
  Επειδή οι γυναίκες είναι αναγκασμένες να δείχνουν μέλη του σώματος, που εις άλλες περιστάσεις είναι κρυμμένα, δεν πρέπει να παρατηρούμε εκείνες που λούζονται μαζί μας με τέτοιο τρόπο, ώστε και αυτές να τις ενοχλούμε και μεις να φαινώμαστε κακοαναθρεμμένοι. 
  Δεν απαγορεύονται δε μόνον οι ενοχλήσεις με τα μάτια και οι χειρονομίες, αλλά και κάθε άλλο που δυσαρεστεί τις ξένες κυρίες.
   Το μπανιερό του ανδρός πρέπει να είναι σεμνό και να μη αναγκάζει τις κυρίες να γυρίζουν το βλέμμα αλλού. 
  Αλλά και οι κινήσεις των λουομένων πρέπει να είναι προσεκτικές. Συμβαίνει πολλές φορές να προκαλή την αηδία μία απρόσεκτη κίνηση και να προκαλή σχόλια που δεν είναι κολακευτικά. 
 
  Επειδή δε συχνά συνέβη ώστε να υποστή κυρία μια ανεπιθύμητη επίθεση ανδρός, για τούτο, ο παριστάμενος τρίτος οφείλει νάναι έτοιμος να επέμβη, εάν του γυρέψη η κυρία την προστασία του και να έχη υπ’όψη του ότι θα τα βάλη με έναν απολίτιστο, γιατί μόνον τέτοιοι μπορεί να φερθούν αναιδώς σε μια κυρία. 
  Όταν συνοδεύουμε κυρίες στο μπαιν-μιξτ, άσχετον αν συνδεώμεθα με συγγένεια ή απλή φιλία, υποχρεούμεθα να είμαστε περιποιητικοί και ευγενείς μαζί τους, να τις διευκολύνουμε να γδυθούν και να ντυθούν, να φροντίζουμε να εξασφαλισθούν τα πράγματά των και εν γένει, να τις προσέχωμε διαρκώς.
   Πολλοί έχουν το ελάττωμα να παίζουν με άλλους που δεν ξέρουν να κολυμπάνε. Αυτό είναι πολύ επικίνδυνη τακτική, που πολλές φορές καταλήγει στο πνίξιμο. 
  Εάν δε ή εξ υπαιτιότητός μας ή από άλλη αφορμή συμβή κανένα δυστύχημα, υποχρεούμεθα να τρέξωμε εις βοήθεια του πνιγομένου, να γυρέψουμε στην ανάγκη κι’άλλων τη βοήθεια, να τους φωνάξουμε αν είναι μακρυά.
   Παιδιά, κάτω των τριών ετών, οι γέροι, οι αρτηριοσκληρω-τικοί και οι φυματικοί, πρέπει ν’αποφεύγουν τη θάλασσα».
(Περιοδικό «Πάνθεον»,1935)
Οδηγίες προς… «ναυτιλομένους»
  «Υποτεθείσθω ότι βλέπομεν από την παραλίαν ένα άνθρωπον να πνίγεται εις αρκετήν απόστασιν.
   Πρωτίστως πρέπει με μια γρήγορη ματιά να κυττάξωμε αν υπάρχη εκεί κοντά αραγμένη καμμιά βάρκα και αν υπάρχη να πηδήσωμε μέσα χωρίς δισταγμό και να σπεύσωμεν ολοταχώς προς τον πνιγόμενον.
    Το πράγμα είνε απλούν, κατ’αυτόν δε τον τρόπον, θα φθάσωμεν προς τον πνιγόμενον πολύ ταχύτερον παρά κολυμβώντες και με ακμαίας τας δυνάμεις μας.
   Εάν δεν υπάρχει βάρκα και ιδούμε ότι ο πνιγόμενος βυθίζεται, τότε πετούμε αμέσως το σακκάκι και τα παπούτσια και ριπτόμεθα στη θάλασσα. 
  Κολυμβούμε μεθοδικά, χωρίς απότομες και βίαιες κινήσεις, ώστε να μη λαχανιάσωμε, διότι δεν γνωρίζομε αν θα έχωμε να παλαίσωμε με τον άνθρωπον που θέλομε να σώσουμε, ο οποίος ως εξ ενστίκτου θα προσπαθήση να προσκολληθή επάνω μας με τα χέρια και με τα πόδια.
  Η καλλιτέρα μέθοδος άμα φθάσωμε κοντά του είνε να κάμωμε βουτιά και να τον αρπάξωμε από τις μασχάλες ή να καραδοκήσωμε την κατάλληλη στιγμή και να τον πιάσωμε από το ίδιο μέρος, φροντίζοντες πάντοτε να βρισκώμεθα πίσω του. Ποτέ μπροστά του!
   Εάν εν τούτοις, παρ’όλας τας ανωτέρω προφυλάξεις μας, στραφή ούτος και μας αγκαλιάση, πρέπει να διατηρήσωμε απολύτως την ψυχραιμία μας και να υποβάλωμε εις τον εαυτό μας την πεποίθησι, ότι δεν υπάρχει αγκάλιασμα από το οποίον να μη μπορή κανείς, άμα θέλη, να απαλλαγή.
   Άλλως τε ο πνιγόμενος δεν έχει άλλο στήριγμα κανένα εκτός από το σώμα εκείνου που προσπαθεί να τον σώση.
  Συγκρατούμε τότε καλά την αναπνοή μας και αφίνομε να καταβυθισθούμε. Ο πνιγόμενος ή θα μας αφήση και θα επιχειρήση να ανέλθη στην επιφάνεια ή θα εξακολουθήση να μας συγκρατεί, οπότε εν τοιαύτη περιπτώσει θα του λείψη η αναπνοή προτήτερα από εμάς και θα λιποθυμήση.
  Εάν εν τούτοις ο «αντίπαλός μας» δεν μας αφήση ελευθέρους –και λέγομεν από σκοπού αντίπαλος, διότι αντίπαλος καταντά να είνε ένας που, ενώ προσπαθούμε να τον σώσουμε, αυτός προσπαθεί να μας πνίξη- τότε πρέπει χωρίς κανένα δισταγμό να προσφύγωμε εις δραστικά και βίαια μέτρα.
   Ένα εκ των μέτρων τούτων είνε να στηρίξωμε τα γόνατά μας στο στήθος του «αντιπάλου» μας και να τον απωθήσωμε με δύναμι. 
  Μπορούμε επίσης να τον απωθήσωμε στηρίζοντες τον καρπόν της χειρός μας εις το πηγούνι του και σπρώχνοντες με το άλλο χέρι το στήθος του. Εις τον πνιγόμενον είνε δύσκολον να αντισταθή εις τοιαύτα «κόλπα».
   Εις εξαιρετικάς επικινδύνους περιπτώσεις δυνάμεθα εν τούτοις να καταφύγωμε και εις ριζικώτερα και αποτελεσματικώτερα μέσα. 
  Εάν λ.χ. ο πνιγόμενος μας αρπάξη από τον λαιμόν, μπορούμε να του στρίψωμε το χέρι ή ένα δάκτυλο ή το πόδι του δια να απαλλαγώμεν από τη θανάσιμο περίπτυξή του.
   Όταν ο πνιγόμενος δεν ανθίσταται πλέον ή όταν κατορθώσωμεν να τον πείσωμεν να μας αφήση ελευθέρους, δια να επιχειρήσωμεν να τον σώσωμεν, το υπόλοιπον μέρος του έργου της διασώσεως είνε πλέον εύκολον. 
  Μπορούμεν να τον ρυμουλκήσωμεν προς την παραλίαν κολυμβώντες ανάσκελα, κρατούντες το κεφάλι του ελαφρά από τα μάγουλα, ανάμεσα στα δυο μας χέρια».
(«Καιροί», 1891)
Παλιά Αθήνα
Κάτι παρόμοιο στο blog :
Μαθήματα κολύμβησης
Θάλαττα... Θάλαττα Ν. Τσιφόρος 
Είπαμε του Αγίου Πνεύματος το πρώτο μπάνιο, όχι νωρίτερα θα κρυώσεις !
Ο Όθωνας, η Μαντάμ Φρου-Φρου και τα μπάνια στο Φάληρο
-«Φτιάξε κεφτέδες, βρε Μελπομένη, πάμε για μπάνιο στη Βουλιαγμένη» !
Νέοι, ωραίοι και... "χαριτωμένοι" σε ασπρόμαυρες παραλίες !
Η Οικογένεια Χαρίτου πάει εκδρομή στη θάλασσα !
Η κρυφή σεξουαλική ζωή στα «μπαιν μιξτ» της παλιάς Αθήνας !
Όταν η Αθήνα ξεροτηγανίζεται όλοι σπεύδουν … εις Γλυφάς
Η εκδρομή με τα πούλμαν
Όταν τα μπάνια του λαού γίνονταν στο Πασαλιμάνι…
Ύστερα ήταν καλοκαίρι και οι γυναίκες θέλανε να πάνε για μπάνιο
Σόδομα και Γόμορρα καλοκαιριάτικα στην Παραλιακή του 1938
Οι Κυριακές στη θάλασσα
Τα καλοκαιρινά μπάνια των Σαπαίων
Στις Aυλές της Θάλασσας
Οι εφιάλτες της παραλίας
Τα 14 "όχι" και "μην" της παραλίας
Κυριακάτικα ταξιδάκια στο Σαρωνικό
Η «χωριάτικη πλαζ»
Καλοκαιρινό μπάνιο
Δες όλες τις καλοκαιρινές αναρτήσεις του "Λόλα, να ένα άλλο" και επέλεξε αυτές που σε ενδιαφέρουν:  Καλοκαιρινές αναρτήσεις

Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2013

Μόλις πλησιάσει

Μες στο αλάτι !

Ο Όθωνας, η Μαντάμ Φρου-Φρου και τα μπάνια στο Φάληρο

Τα θαλάσσια μπάνια επί Όθωνα
  Θαλάσσια   μπάνια  γινόντουσαν από την  πρώτη εμφάνιση  του ανθρώπου  στη  γη. Αλλά ήταν μπάνια   για θεραπευτικούς   σκοπούς, για εξαγνισμό. 
   Και γινόντουσαν  χωριστά από τους άνδρες και  χωριστά από τις γυναίκες.  
  Εξαίρεση  αποτελούσαν οι Ρωμαίοι  αριστοκράτες  που  έπαιρναν το θαλάσσιο μπάνιο τους  άνδρες γυναίκες μαζί.
   Η εξάπλωση του Χριστιανισμού  περιόρισε σημαντικά τα περίφημα     «μπεν μιξτ»  της εποχής εκείνης.
     Αλλά  με τα χρόνια  από τα χωριστά θαλάσσια μπάνια  φθάσαμε πάλι  στα  ομαδικά, με όλη τους  τη μεγαλοπρέπεια.
     Στην περιοχή της πρωτεύουσας   το κολύμπι άργησε να καθιερωθεί. Έγινε μάλιστα ειδική σταυροφορία  γι αυτό από επιστήμονες που είχαν έρθει από το εξωτερικό.
   Κι αυτό γιατί η μετάβαση στην πλησιέστερη ακτή, δηλαδή στις Τζιτζιφιές, αποτελούσε πολύ δύσκολο  εγχείρημα. 
  Γιατί απλούστατα  η Αθήνα  δεν συνδεόταν   οικιστικά με τις  Τζιτζιφιές. Χωράφια με ψηλό χορτάρι, ανώμαλα και…. Ύποπτα  χώριζαν την πρωτεύουσα με τη θάλασσα.
    « Ύποπτα» γιατί; Πρώτα – πρώτα  γιατί  υπήρχε  η άποψη  ότι η περιοχή   ήταν γεμάτη  φίδια, δηλητηριώδη και επικίνδυνα.  
   Υπήρχε  όμως και ο φόβος   των ληστών  σε εκείνα τα τότε άγρια μέρη.  Που να τολμήσουν λοιπόν οι Αθηναίοι να πάνε στη θάλασσα.
    Πρώτη το  αποφάσισε και το πραγματοποίησε  η  βασίλισσα Αμαλία, έφιππη  μαζί  με  τη συνοδεία της. 
   Για πρώτες «καμπίνες» χρησιμοποιήθηκε    ένα  παλιό   ερειπωμένο κτίριο,  που το επισκεύασαν πρόχειρα   και το μετέβαλαν  σε «αποδυτήρια».
   Στις 17  Ιουλίου 1851 ο Όθωνας με το διάταγμα 28/1854, τοποθέτησε   Λιμενάρχη   Φαλήρου  τον   Ευστράτιο Πετροκόκκινο  που ήταν παράλληλα και υγειονόμος.
   Το «λουτρικόν ένδυμα» όπως λεγόταν   το μαγιό,   ήταν   «κομψόν,  έγχρωμον» - πορτοκαλί, κόκκινο  ή  μπλε. 
   Και  απαραίτητες... οι μαύρες   κάλτσες, με τις  οποίες  έμπαιναν  οι κυρίες και  οι δεσποινίδες στη θάλασσα. (Μαύρες κάλτσες με άσπρες κορδέλες  που τύλιγαν  χιαστί  τις γάμπες!  
   Κατά τη μεταφορά  τύλιγαν  προσεκτικά με λουριά το «λουτρικόν ένδυμα» μέσα στο μπουρνούζι, για να  μην δει  κανένα  ανδρικό  μάτι το… χρώμα  του  μαγιό και πει  κάποιος   αδιάκριτος «ότι η   κυρία  Α. φορεί λουτρικόν   ένδυμα χρώματος πορτοκαλί». Θα ήταν σκάνδαλο.
   Στο Φάληρο  κολυμπούσαν  και οι ναύτες που  ερχόντουσαν  με τα  καράβια τους. Βουτούσαν στην πεντακάθαρη  τότε  θάλασσα, κολυμπώντας  ώρες  ολόκληρες. 
   Αυτοί  έδωσαν θάρρος σε  μερικούς  δανδήδες  να  τσαλαβουτήξουν στα ρηχά. Δεν  προχωρούσαν ούτε ένα μέτρο από την ακτή επειδή έτρεμαν μη βουλιάξουν.  Και   με το δίκιο τους, αφού δεν ξέρανε  πώς να κουνάνε έρια και πόδια μέσα στο νερό...
    Ο  πρώτος  φημισμένος κολυμβητής    ήταν  ο Αθηναίος  Σωτήριος Κλάββας, που είχε  σπουδάσει γιατρός στο εξωτερικό και είχε ανοίξει κλινική στην Αθήνα, στην  οδό  Αδριανού.  Ο Κλάββας  δεν είχε γυρίσει μονάχα  επιστήμων,   αλλά  και  σπουδαίος σπόρτσμαν.   
   Κι'   επειδή  οι δουλειές του  σαν γιατρού   δεν πήγαιναν  καθόλου καλά  - οι γιατρί  την εποχή εκείνη είχαν κεσάτια γιατί οι άρρωστοι προτιμούσαν τους  κομπογιαννίτες -   
  ο Κλάββας που  είχε τη δική του περιουσία και δεν τον ένοιαζε για  τίποτα, άρχισε να κάνει το δάσκαλο  στους φίλους του και να  τους μαθαίνει  πώς να κολυμπούν.  
    Έτσι ο Κλάββας  έγινε  ο πρώτος δάσκαλος κολύμβησης στους παλιούς Αθηναίους.
  Με τον καιρό  οι κολυμβητές πολλαπλασιάστηκαν,  αλλά  η αστυνομία  του καιρού εκείνου  απαγόρευε τα «σλιπς». 
   Οι άντρες  έπρεπε  να   κολυμπούν με μακριά   φανελένια μπανιερά, ομοιόμορφα, μαύρα με πορτοκαλιές ρίγες, σαν κατάδικοι των φυλακών του  Αλκατράζ. 




   Αυτός που συλλαμβανόταν να  φοράει  άλλου  είδους μπανιερό  πλήρωνε μεγάλο πρόστιμο και τον θεωρούσαν παράλληλα και  «ανέντιμο κύριο». 
   Επειδή από τις   Φαληρικές  ακτές  τύχαινε να περνούν κυρίες με τις  άμαξές τους και  υπήρχε κίνδυνος  να  δουν το «απρεπές εκείνο  θέαμα», γι αυτό η αστυνομία είχε καθιερώσει...  ορισμένες ώρες  που μπορούσαν να πέσουν οι  άντρες  στη θάλασσα.
   Οι  γυναίκες βούτηξαν για πρώτη φορά στο νερό επί Γεωργίου του Α – 1864 και βάλε.   
  Το κολύμπι τους  όμως  γινόταν σαν να έπαιζαν... κρυφτό. Κανένα   αρσενικό μάτι δεν έπρεπε να τις δει. Γι  αυτό το κολύμπι τους  γινόταν πίσω   από  τους   πελώριους  βράχους  της Καστέλας,  μετά  φόβου Θεού.    
   Η  πρώτη  γυναίκα που κολύμπησε μαζί με άντρες, ήταν   η Γαλλίδα Ζωρζέτ  Μερσιέ, η  λεγόμενη «μαντάμ Φρου-Φρου»,   που είχε    αφήσει  εποχή  στα  παλιά αθηναϊκά χρονικά   με  τις   εκκεντρικότητές   της.    
   Η   μαντάμ   Φρου -  Φρου   έγινε  ακόμα   και  νούμερο   σε   ελληνική  επιθεώρηση   που   την  παρακολούθησε  και  η  ίδια  χωρίς να θυμώνει.   
  Το   ρόλο   της  τον   έπαιζε   κάποιος...   Νικόλαος  Λύρας    που   φορούσε   κρινολίνο   κι'   ύστερα   γδυνόταν   σε   μια   υποτιθέμενη   ακτή   του  Φαλήρου  κι  άρχιζε   να   κολυμπάει    μαζί    με   τους   άντρες.    Το    νούμερο αυτό  έφερνε  γέλια  ακράτητα.
 Τη  μαντάμ « Φρου-Φρου»   στα «μπεν – μιξτ»  ακολούθησαν οι τολμηρές νέες Μαρία Δαμολή, Ασπασία  Ζαμούχου,  και Κορίνα Δεναξά, που με μοντέρνα μαγιό  βούτηξαν στο νερό μαζί με τους άνδρες.  Τότε έγινε το δεύτερο  πανδαιμόνιο.
Οι πρώτες πλαζ του Φαλήρου
    Το τίτλο  των πρώτων πλαζ  του Φαλήρου  διεκδικούν  η περιοχή  ΟΥΛΕΝ, του Ξηροτάγαρου, όπου πρώτη   έκανε τα μπάνια της  η   βασίλισσα Αμαλία, κατεβαίνοντας έφιππη.    
   Βέβαια δεν υπήρχαν καμπίνες   κι έτσι για αποδυτήριο χρησιμοποιήθηκε  ένα παλιό κτίριο.
   Την εποχή εκείνη, ολόκληρη η ακτή από την Πειραϊκή  ως  τη Βάρκιζα ήταν έρημη. Χωράφια, ελιές  και  μερικά αμπέλια  ήταν τα μόνα στολίδια της σημερινής  πολυθόρυβης ακτής.  Σποραδικά συναντούσε κανείς κάποιο αγροτικό σπιτάκι ή καλύβες ψαράδων.   
   Έτσι ολόκληρη   η περιοχή προσφερόταν  για τα μοναχικά μπάνια της εποχής εκείνης. Όμως ήταν λίγοι εκείνοι που τολμούσαν.   
   Την πρώτη οργανωμένη πλαζ  μπορούμε  να πούμε  πως αποτέλεσε  το Φαληρικό Δέλτα.
    Κι αυτό γιατί εκεί στην αμμουδιά  των Τζιτζιφιών ,   όπου δημιουργήθηκε αργότερα ο Ναυτικός Όμιλος Τζιτζιφιών – Καλλιθέας, έστησε  την πρώτη επίσημη  σχολή κολύμβησης  ένας πανέξυπνος Ιταλός, ο  Τζούλιο Σκροφάνι.
   Έφτιαξε  μια μεγάλη  ξύλινη  παράγκα κι έβαλε  και τη σχετική ταμπέλα.    
   Βέβαια  δεν περίμενε  να έχει περισσότερους από 5-6 μαθητές. Όμως  έπεσε έξω. Γιατί οι νεαροί  της εποχής, έσπευσαν να μάθουν  κολύμπι.
   - Εδώ κολύμπησε η Αμαλία, έλεγαν, να  μην κολυμπήσουμε εμείς.  
    Για να τα βγάλει πέρα αναγκάστηκε να  φέρει βοηθούς από   την Ιταλία. Έτσι το Δέλτα  απόκτησε μόνιμους κολυμβητές.  
  Πολύ  νωρίς δημιουργήθηκε πλαζ και στο Νέο Φάληρο.  Ο  σιδηρόδρομος  Αθηνών – Πειραιά, που άρχισε να λειτουργεί το 1869, έδινε την  ευκαιρία σε χιλιάδες άτομα  να κατεβαίνουν για  ένα  θαλάσσιο μπάνιο.  
   Δημιουργήθηκαν τότε  λουτρά – καμπίνες, χωριστά για  τους άνδρες και τις γυναίκες, που λειτουργούσαν κάτω από το βλέμμα του  άγρυπνου χωροφύλακα.     
   Από κει και μετά  το νέο Φάληρο  άρχισε να γνωρίζει μεγάλες δόξες.
     Άλλη πλαζ, για  πλούσιους Αθηναίους  που παραθέριζαν  στο Πασαλιμάνι, τη σημερινή  Ζέα,  είχε δημιουργηθεί στην περιοχή  αυτή.
      Όπως μας πληροφορεί  χρονογράφος της εποχής, το 1850, νοικιάζονταν  σπίτια για παραθερισμό, ενώ πιο κάτω υπήρχε κτιστό  δημοτικό καφενείο   και ανδρικά – γυναικεία θαλάσσια λουτρά.
     Εκατό χρόνια  αργότερα, το 1950, δημιουργήθηκε  πλαζ στη Φρεατίδα  εκεί  που σήμερα βρίσκεται το ναυτικό Μουσείο, κι  αργότερα  η « Τερψιχόρη» και τα Βοτσαλάκια στου Παρασκευά.  
   Βέβαια  πολλοί έκαναν  και κάνουν μπάνιο στα βράχια της Πειραϊκής.
koutouzis


Πάμε στο Φάληρο
Συνθέτης: Απόστολος Χατζηχρήστος 
Τραγουδιστής: Μάρκος Βαμβακάρης,
 Έτος ηχογρ.1948
Πάμε στο Φάληρο, εϊβαλά
Είναι αστροφεγγιά, εϊβαλά
με μια μικρή βαρκούλα, 
πάμε τα δυο στη Βούλα
για ρομάντζα και φιλιά
Αν θες να πάμ' αλλού, εϊβαλά
μικρό μου ραντεβού, έϊβαλά
πάμε για το Καβούρι, 
ίσως και πάει γούρι
και βρεθούμε αγκαλιά
Κι όταν χαράξει αυγή, εϊβαλά
και πριν ο ήλιος βγει, εϊβαλά
με το μικρό βαρκάκι, 
γραμμή για το νησάκι
κι ούτε γάτα ούτε ζημιά.
Κάτι παρόμοιο στο blog :
Θάλαττα... Θάλαττα Ν. Τσιφόρος 
Είπαμε του Αγίου Πνεύματος το πρώτο μπάνιο, όχι νωρίτερα θα κρυώσεις !
Οδηγίες προς κολυμβητάς
-«Φτιάξε κεφτέδες, βρε Μελπομένη, πάμε για μπάνιο στη Βουλιαγμένη» !
Νέοι, ωραίοι και... "χαριτωμένοι" σε ασπρόμαυρες παραλίες !
Η Οικογένεια Χαρίτου πάει εκδρομή στη θάλασσα !
Η κρυφή σεξουαλική ζωή στα «μπαιν μιξτ» της παλιάς Αθήνας !
Όταν η Αθήνα ξεροτηγανίζεται όλοι σπεύδουν … εις Γλυφάς
Η εκδρομή με τα πούλμαν
Όταν τα μπάνια του λαού γίνονταν στο Πασαλιμάνι…
Ύστερα ήταν καλοκαίρι και οι γυναίκες θέλανε να πάνε για μπάνιο
Σόδομα και Γόμορρα καλοκαιριάτικα στην Παραλιακή του 1938
Οι Κυριακές στη θάλασσα
Τα καλοκαιρινά μπάνια των Σαπαίων
Στις Aυλές της Θάλασσας
Στην ακροθαλασσιά
Οι εφιάλτες της παραλίας
Τα 14 "όχι" και "μην" της παραλίας
Κυριακάτικα ταξιδάκια στο Σαρωνικό
Η «χωριάτικη πλαζ»
Καλοκαιρινό μπάνιο
Δες όλες τις καλοκαιρινές αναρτήσεις του "Λόλα, να ένα άλλο" και επέλεξε αυτές που σε ενδιαφέρουν:  Καλοκαιρινές αναρτήσεις